Geen categorie

‘Hoe gaat het nu eigenlijk met je?’

Helaas. Toch weer begonnen. Helaas, weer niet gelukt. En helaas vind ik dat ik er toch weer te veel mee bezig geweest. Elke maand neem ik mezelf voor om dit niet te doen. Om niet te letten op ‘signalen’ of om niet te vroeg te testen. Hoe hard ik ook tegen mezelf roep dat ik dit niet meer moet doen, hoe sneller ik het wel ‘schijn’ te doen. Tja hoe zal ik het zeggen; toch wel een beetje eigenwijs.

Maandelijkse teleurstelling

Het is elke maand een nieuwe teleurstelling om te verwerken. Elke maand lichtelijk de hoop te hebben of een ‘kans’ op een zwangerschap. Tot de eisprong voel ik mijzelf positief. Het gekke is dat zodra het wachten begint, ik momenteel de hoop alweer op geef. ‘Het zal deze keer wel weer niet gelukt zijn’. Stom he, wat zich allemaal in je hoofd kan afspelen.

Gedachten die een loopje met mij nemen

Ik moet van mezelf ook ophouden om bepaalde wensen te hebben. Zoals dat het mij op de een of andere manier gaaf lijkt om met de kerst zwanger te zijn. Waarom? Geen idee maar dat lijkt me gewoon ‘mooi’ en ‘bijzonder’. Natuurlijk weet ik dat het na deze maand er niet meer in zit. In mijn hoofd had ik al een mooie zwangerschapsaankondiging bedacht, deze maand op mijn moeders verjaardag. Misschien als je dit zo leest, en nu ik dit zelf zo letterlijk op aan het schrijven ben, vind ik het helemaal nergens op slaan. Je maakt jezelf er uiteindelijk alleen maar gek mee.

Een dag.

Een dag. Ik heb het inmiddels ontdekt. Ik geef mezelf een dag dat ik er verdrietig over mag zijn. En het werkt. Gelukkig kan ik heel goed praten met mijn vriend en dat is ook heel belangrijk. Waarom een dag? Omdat ik het voor mezelf belangrijk vind om positief te blijven. Ik kan al heel gauw in een verdrietige modus gaan zitten en erin blijven hangen. En dat wil ik ten alle tijden voorkomen. Een dag en daarna weer door gaan.

Respect

Nogmaals, ik heb zo veel respect voor vrouwen die in een medisch traject zitten voor een kinderwens. Nu pas begrijp en voel ik wat dit is en voor mijn gevoel sta ik nog aan het begin met 2 jaar. Wat er allemaal voor gevoelens bij komt kijken zoals o.a pijn, jaloezie en onzekerheid. Je wordt tijdens zo’n traject ook goed met jezelf geconfronteerd. Ik wil jullie vrouwen ook heel veel meer kracht toe wensen, want krachtige vrouwen…dat zijn wij!